Mam tego dość!

Mam tego dość!

I znów się rozglądasz,

Uśmiechasz do kogoś -

Jesteś niemożliwa wprost!

Tak jakbym nie istniał

I nie stał tuż obok.

Przestań wodzić mnie za nos!



Mam tego dość!

Mam tego dość!

Znów siedzisz w jakiegoś

Gwiazdora wpatrzona,

Zasłuchana w jego głos.

I marzysz na pewno

O jego ramionach;

Filmu mam już także dość!





Mam tego dość!

Mam tego dość!

Dziś rzucę to wszystko

I pójdę w świat sobie,

Potem mnie o powrót proś.

Nie będę się wahał

I zaraz to zrobię;

Gorszy mnie nie spotka los.



No, nie bądź zła!

Wiem, że masz dość,

Lecz, widzisz, dziewczyno,

Wybrałaś mnie sama,

Więc humory moje znoś.

Już trudno, dziewczyno,

Wybrałaś mnie sama,

Więc humory moje znoś.



Mam tego dość!      /*5



Bat nad zgiętym grzbietem zawisł.

Fala się złamała wpół.

Ponad ziemią nagle ucichł wiatr -

Uścisnął człowiek dziś człowieka dłoń.



To zabłysła pierwsza gwiazda,

To pokoju wybił dzwon.

Niech się głosy łączą w jedną pieśń -

Tak łatwo objąć świat łańcuchem rąk.



Nad światem cicha noc,

Niebo pełne gwiazd.

Nad światem noc,

Nad nami noc ...



Gdy nowiny dobrej gwiazda

Ponad Ziemię wznosi się,

Przebacz bratu swemu, porzuć gniew!

Niech wreszcie stanie się pokoju świat!



Nad światem cicha noc,

Niebo pełne gwiazd.

Nad światem noc,

Nad nami noc ...



Czas, aby w jeden krąg

Dłonie złączyć, czas!

Niech pokój trwa!

Niech pokój trwa!