To nie do wiary! To już dziś!

Przed pierwszym balem tremę mam,

Znajomych wielu spotkam tam

A wśród nich będziesz Ty.

Choć jeden taniec oddaj mi -

Czekam już tyle dni.



To nie do wiary, że już dziś

Na pierwszym balu tremę mam.

Choć dziewcząt wiele tutaj znam,

Żadna z nich nie chce mnie.

Choć dziewcząt wiele tutaj znam,

Żadna z nich nie chce mnie.



Tańczysz gdzieś w tłumie par

Chociaż wiesz, dobrze wiesz,

Że już kończy się bal.

Z innym znów tańczyć chcesz

A ja czekam tu sam

Na Twój znak, jeden znak.



To nie do wiary! Pecha mam!

Z pierwszego balu wracam sam.

Choć innym miło płynął czas

A wśród nich byłaś Ty,

Ten pierwszy bal rozdzielił nas,

Rozwiał dziś moje sny.


Na nasze wesele zajedzie kareta

Zaprzężona w białe konie,

A pierwszym drużbą będzie poeta -

Gitarę chwyci w dłonie,

By śpiewać piękne wiersze o Tobie,

Jakich ja śpiewać nie umiem.

Potem ja Ciebie wezmę na ręce,

Zaniosę tam,                                bis

Gdzie szczęścia będzie najwięcej.



Weźmiemy z sobą jedynie tom wierszy -

Niczego więcej nie chcę,

Gdy w lesie, na łące usłyszę wśród świerszczy

Twoje i moje serce.

Będziemy sami jak Adam i Ewa:

Raj odkryjemy na nowo.

Ja będę Ciebie nosił na rękach

I śpiewał, że                            bis

Na świecie jest tyle piękna.